ചിതറിക്കിടപ്പൂ നിന് പൂവിരലടര്ത്തിയ
മധുരം പൊതിഞ്ഞൊരാ മിട്ടായിക്കവറുകള്
പകുതിയുരച്ചു നീ മാറ്റിവച്ചൊരാ റബ്ബര്
ശകലങ്ങളും നിറം മങ്ങിയ വളപ്പൊട്ടും
നിരങ്ങിത്തളര്ന്നപ്പോള് ചാടുകള് പൊഴിഞ്ഞതാം
ഉരവണ്ടികള്, പൊട്ടിത്തകര്ന്ന ബലൂണുകള്
കോറി നീയുപേക്ഷിച്ച നോട്ടുബുക്കുകള് പല
നിറങ്ങള് നല്കിച്ചന്തം തികച്ച ചിത്രങ്ങള് വാ-
ലെഴുതിച്ചിരിച്ചു നീ പൊട്ടിടാനെടുക്കുന്നോ-
രഴകിന്നരികിട്ട തുണ്ടുവാല്ക്കണ്ണാടികള്
മഴവില്ച്ചേലില് നിന്നെ തിളക്കിത്തെളിയിച്ച
മിഴിവുതഴുകുന്ന മുടിക്കെട്ടുകള് പിന്നെ
നിനവില് നിനക്കിഷ്ടം പകര്ന്ന പളുങ്കുകള്
നനയും മിഴിതുടച്ചെടുക്കും കവിതകള്
നൃത്തമാടുവാന് മുടിത്തിരുപ്പന് കെട്ടും കരി
മുത്തുകള് പിടിപ്പിച്ച ദുപ്പട്ടക്കഷണങ്ങള്
മാറ്റിവക്കുവാന് വയ്യയിവയൊന്നുമേ ദു:ഖം
മാറ്റുതേടുമ്പോള് വീണ്ടുമറിവൂ ഞാനാ സുഖം
പിണക്കം തടിച്ചിരുള് വിതയ്ക്കും കുഞ്ഞു മുഖം
പിടയ്ക്കും നെഞ്ചം വീണ്ടും തേടുന്നാ സന്ധ്യാരാഗം..
കണ്ണടയ്ക്കുവാന് വയ്യ കാണുന്നു വിയര്പ്പിണ്റ്റെ
പൊന്നുകള് തിളങ്ങുന്ന നിന്നിളം കഴുത്തു ഞാന്
തെല്ലൊന്നു തുറക്കുമ്പോള് കാണുന്നു കളിച്ചിരി
തെല്ലുകളൊരുക്കുന്ന തൈമുഖത്താരിന്നിതള്..
അറിയില്ലിനിപ്പണ്ടേപ്പോല് മുനവരുമോ എന്
കുറിമാനങ്ങള്ക്കെല്ലാം, കൊണ്ടുപോയല്ലൊ എണ്റ്റെ
കല്ലുപെന്സിലും കരള് വാടിയില് നിറഞ്ഞൊരാ
വെള്ളിത്തണ്ടെല്ലികളും മടക്കയാത്രയില് നീ...
(മാളവിക നാട്ടിലേക്കു മടങ്ങിയപ്പോള്....... )
